Trochę o terapiach

1.Rehabilitacja ruchowa- Głównym celem rehabilitacji ruchowej jest przywrócenie maksymalnie możliwej sprawności fizycznej i komfortu życia wychowanka. W trakcie współpracy z wychowankiem wykorzystuje się różne metody terapeutyczne diagnozując i dopasowując możliwe terapie do potrzeb osoby niepełnosprawnej.
2.Gimnastyka Korekcyjna- korygowanie istniejących zaburzeń statyki ciała i doprowadzenie jej, o ile jest to możliwe, do stanu prawidłowego, niedopuszczenie do powstawania wad postawy ciała, gdy zaistnieją warunki sprzyjające ich powstawaniu, doprowadzenie sprawności fizycznej dziecka do stanu uznanego za prawidłowy.
3.Terapia ręki-Podstawa programu jest traktowanie trudności dziecka zakresie małej motoryki jako problemu tkwiącego w całym rozwoju psychofizycznym dziecka. Oznacza to, że pracując nad trudnościami manualnymi dziecka skupiamy się na funkcjonowaniu całego ciała, nie tylko dłoni czy ręki.

4.EEG BIOFEEDBACK- to świadoma, bezpieczna modyfikacja procesów w mózgu. Wskazania : problemy z pamięcią i koncentracją, problemy z planowaniem i skupieniem, mała odporność na stres, zaburzenia samooceny, depresja, zaburzenia lękowe.

5.Alternatywne Wspomagające Metody porozumiewania się (AAC)- Kształtowane będą możliwości porozumiewania; wyrażanie własnych emocji i potrzeb; rozładowanie napięć emocjonalnych; rozwój mowy biernej i czynnej.

6.Terapia Tomatis- Treningi słuchowe ze szczególnym wskazanie na procesy mowy, zdolności i procesy komunikacyjne.

7.Terapia Johansen IAS- Metoda Johansena IAS jest programem terapii dźwiękowej, w ramach której słucha się muzyki specjalnie dobranej do stymulacji połączeń nerwowych prowadzących do i wewnątrz mózgu, a w szczególności obszarów odpowiedzialnych za obsługę mowy.

8.Integrację Sensoryczną- System ćwiczeń, które mają nauczyć mózg właściwego reagowania na bodźce zewnętrzne.

9.Terapia pedagogiczna- Terapia pod kierunkiem oligofrenopedagoga, której celem jest diagnozowanie i eliminowanie deficytów rozwojowych dziecka na miarę jego możliwości psychofizycznych.

10.Logopedia- Kształtowanie właściwej mowy w okresie jej rozwoju i jej doskonalenie w późniejszym okresie (logopedia ogólna), a także usuwanie różnego rodzaju wad i zaburzeń mowy (logopedia specjalna).

11.Neurologopeda-psychostymulacyjna metoda kształtowania rozwoju mowy oraz myślenia.
12.Terapia behawioralna- Mamy do czynienia nie tylko z dobrymi, lecz również ze złymi przyzwyczajeniami. Terapia behawioralna (TB) ma więc na celu zarówno przyswajanie nowych zachowań jak i usuwanie utrwalonych zachowań ,  które są niekorzystne.

Terapia Integracji Sensorycznej w praktyce – zajęcia
Formy terapii są bardzo atrakcyjne dla dzieci i odbywają się na sali gimnastycznej, gdzie są rozmieszczone wszystkie niezbędne przyrządy, takie jak hamaki, specjalne huśtawki, deskorolki, deski obrotowe, tunele, trampoliny, trapezy, pochylnie, zestawy miękkich klocków, zestawy do stymulacji węchowej, wzrokowej, słuchowej itp

DSCN5104
Prowadzenie terapii pozwala na skuteczniejsze nabywanie, rozwijanie
i podtrzymywanie umiejętności niezbędnych do lepszego funkcjonowania dzieci

IMG_3996
Zajęcia te rozwijają u dzieci możliwości intelektualne , a także zachowania i relacje społeczne.
W wyniku realizacji terapii S.I. – zajęcia – wpłynęły na dzieci nią objęte
w następujący sposób:
– zmniejszyły zaburzenia równowagi;
– poprawiły reakcje obronne,
– zwiększyły możliwości lokomocyjne (właściwe planowanie motoryczne, płynność i kontrola ruchów),
– została pobudzona stymulacja rozwoju psychoruchowego, w tym poprawa koordynacji wzrokowo ruchowej, orientacji przestrzennej oraz rozeznania w schemacie własnego ciała,
– zwiększyły możliwości koncentracji uwagi i utrzymania zorganizowanej aktywności, zwiększyły motywację do wykonywania ćwiczeń,
– rozwinęły samodzielność,
– zwiększyły poczucie własnej wartości,
– wyciszyły reakcje nerwicowe, lękowe, zachowania trudne,
– usprawniły percepcję dotykową, słuchową, wzrokową,
– zwiększyły możliwości rozwoju mowy,(lepsze przetwarzanie słuchowo -językowe)

DSCN6589
Podsumowując:
– nie tylko ciało, ale i umysł pracuje coraz lepiej,
– osiągając sukcesy, dzieci, robią to, czego jeszcze niedawno nie udawało im się zrobić, nabierają pewności siebie pewności w sowim działaniu, nawiązują przyjaźnie,
– zaczynają „lubić siebie” i lepiej oceniać,
– te dzieci , których problemy szkolne miały charakter słuchowo-językowy, stają się bardziej rozmowne, łatwiej zapamiętują polecenia, osiągają większe postępy w czytaniu niż dzieci, uczestniczące w zajęciach wyrównawczych prowadzonych wyłącznie „przy stoliku”,
– postęp dokonuje się nie tylko w sferze ruchowej.
W jaki sposób rodzice mogą wspomagać rozwój procesów integracji sensorycznej dziecka?
Najważniejszą rzeczą okazało się ,uświadomienie sobie przez rodziców, że integracja sensoryczna istnieje i że odgrywa ważną rolę w rozwoju ich dziecka. Ważne by rodzice zaczęli dostrzegać różnorodne sytuacje, w których dziecko doświadcza zróżnicowanej stymulacji sensorycznej. Dzięki temu będą mogli tworzyć bogate w bodźce sensoryczne otoczenie wspomagające rozwój. Równie istotne jest zrozumienie, iż każde dziecko jest inne, ma indywidualne zainteresowania, potrzeby oraz reakcje. Rodzice poprzez obserwowanie zachowania i reakcji dziecka w różnych sytuacjach mogą określić i w miarę swoich możliwości – realizować jego potrzeby. Czasami odpowiednie i wskazane jest wykonywanie aktywności dostarczających różnorodnych doznań sensorycznych. W innych przypadkach rodzić musi je ograniczyć lub wyeliminować.

 

ZAJĘCIA  PROJEKTOWE  TERAPII S.I. DLA STOWARZYSZENIA PROWADZI TERAPEUTKA  MGR. ELŻBIETA KUBERSKA – WIĘCEJ NA  www.sensogracja.pl

 

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress